هلکین

«لغت نامه دهخدا»

[هَ لَ] (ع ص) زمین خشکسال و قحط رسیده اگرچه در آن آب باشد. (منتهی الارب). هلکون. (از اقرب الموارد). رجوع به هلکون شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر