«لغت نامه دهخدا»
[هُ شِ] (ص مرکب)صیادی که هر صید را شکار نکند و شکار گران و باشکوه گیرد : امروز طبع در پی فکر بلند نیست شهباز ما همیشه همایون شکار بود. شیخ العارفین (از آنندراج).