هم حرفت

«لغت نامه دهخدا»

[هَ حِ فَ] (ص مرکب)هم پیشه. هم شغل. همکار :
دبیری را تویی هم حرفتم لیک
شعارم صدق و آیین تو زرق است.خاقانی.