همراه شدن

«لغت نامه دهخدا»

[هَ شُ دَ] (مص مرکب)متفق شدن. همرای شدن :
شیر با خرگوش چون همراه شد
پرغضب پرکینه و بدخواه شد.مولوی.
|| قرین شدن. گرفتار چیزی شدن، چون رنج و درد :
ز کهرم چو لهراسب آگاه شد
غمی گشت و با رنج همراه شد.فردوسی.
در غم ما روزها بیگاه شد
روزها با سوزها همراه شد.مولوی.