هم شکم

«لغت نامه دهخدا»

[هَ شِ کَ] (ص مرکب) توأمان را گویند، یعنی دو فرزند که از یک شکم برآمده باشند. (برهان). || دو خواهر یا دو برادر را نیز گفته اند که در دو زایمان از یک مادر زاده شوند :
نشستند زآنسان که فرمود شاه
مگر ابن یامین دانش پناه
که او را نبد هیچکس هم شکم
به تنها فرومانده بُد لاجرم.
شمسی (یوسف و زلیخا).