هم قافله

«لغت نامه دهخدا»

[هَ فِ لَ / لِ] (ص مرکب) همراه. هم عنان :
ای زخمگه ملامت من
هم قافلهء قیامت من.نظامی.
|| نظیر. برابر :
هم طارم آفتاب، رویش
هم قافلهء عبیر، مویش.نظامی.