هم قدم

«لغت نامه دهخدا»

[هَ قَ دَ] (ص مرکب) همراه و هم سفر و هم طلب. (برهان) :
تا کی دم اهل، اهل دم کو
همراه کجا و هم قدم کو؟
نظامی (لیلی و مجنون ص 50).
تا هم قدم شدیم سگ پاسبانْت را
از فرق فرقدین، قدم برنهاده ایم.خاقانی.
با طایفه ای جوانان صاحبدل همدم و همقدم بودم. (گلستان).