«لغت نامه دهخدا»
[هُ نَ تَ] (مص مرکب) دارا بودن توانایی کارهای ابتکاری : عوام عیب کنندم که عاشقی همه عمر کدام عیب که سعدی همین هنر دارد. سعدی.
