«لغت نامه دهخدا»
[اُ](1) (ص نسبی) نسبتی است به اشتاخوشت و آن قریه ای است از قرای مرو بر سه فرسنگی آن. (الانساب سمعانی ص 38 برگ الف). (1) - در الانساب سمعانی تلفظ کلمه را چنین نوشته است: بضم الالف و سکون السین المعجمه و التاء المفتوحه ثالث الحروف بعدها الالف و الخاء المعجمه و الواو المفتوحه و السین المهمله ثم الیاء آخرالحروف. ولی در معجم البلدان ضبط کلمه چنین است: اشتاخوست بالفتح ثم السکون و تاء مثناه و الف و الخاء معجمه مفتوحه و الواو و السین یلتقی فیها ساکنان خفیفان و تاء مثناه اخری.