«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع ص) بددل. (منتهی الارب) (آنندراج). جبان و ترسو. || مضطرب و پریشان. (از اقرب الموارد). || بخیل و احمق. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). هو یعطی الهیدان و الریدان؛ یعنی می بخشد مردم شناخته و ناشناخته را. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد).