هیستامین

«لغت نامه دهخدا»

(اِ)(1) هیستامین یا بتا ایمیدازول اتیل امین(2) در سال 1919 بوسیلهء بارژر و دال(3) کشف گردید. هیستامین دارای هیچ گونه اثر بیحس کننده نمیباشد لیکن تزریق داخل جلدی آن آرام کنندهء درد بوده و از راه زیرجلدی در درمان حالات آلرژیک و قرحهء سده و اثناعشر به کار برده میشود. (کتاب درمان شناسی ج2 ص 905).
(1) - Histamine.
(2) - Beta-imidazaol-ethylmine (فرانسوی).
(3) - Barger. Dale.