هیکله

«لغت نامه دهخدا»

[هَ کَ لَ] (ع ص) زن کلان جثهء دراز. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || (مص) تمام شدن گیاه. (منتهی الارب) (آنندراج). هیکل الزرع هیکله؛ نما و طال. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر