«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) زدن قچقار سرین ماده را تا بلند کند پس برجهد بر وی. یقال: اشتمذ الکبش؛ اذا ضرب الالیه حتی ترتفع فیسفد. و یقال من الکباش ما یشتمذ، و منها ما یغل و الغل ان یسفد و لایرفع الالیه. (منتهی الارب). و در اقرب الموارد چنین است: اشتمذ الکبش؛ ضرب الیه الانثی حتی ترتفع؛ یعنی قوچ دنبهء ماده را زد تا آنرا بلند کند.