اشرد

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ] (ع ن تف) رمنده تر. شاردتر :
و هم ترکوک اسلح من حباری
رأت صقراً و اشرد من نعام.
(حیاه الحیوان ج 1 ص 205 س 3).