اشعهء ماوراء بنفش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شِعْ عَ / عِ یِ وَ ءِ بَ نَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)(1) منبع طبیعی اشعهء ماوراء بنفش آفتاب است. امواج اشعهء ماوراء بنفش کوتاهتر از امواج اشعهء نورانی آفتاب اند و اگر اشعهء آفتاب را با عبور دادن از منشور (پریسم(2)) تجزیه و در روی صفحه منعکس کنند، اشعهء ماوراء بنفش جای میگیرند. اشعهء ماوراء بنفش بچشم دیده نمیشود و بواسطهء خواص فیزیکی و شیمیائی آنها نظیر تجزیهء املاح نقره و غیره به وجود این اشعه پی برده اند. از سال 1912 م. استفاده از اشعهء ماوراء بنفش در درمان بیماریها آغاز شده است. (از کتاب درمان شناسی).
(1) - Rayons ultraviolets.
(2) - Prisme.