اشقیاء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع ص، اِ) جِ شقی که بمعنی بدبخت است. (غیاث) (آنندراج). جِ شقی. (دهار) (ترجمان علامهء جرجانی ص 62). بدبختان :
تا روز اولت چه نوشته ست، بر جبین
زیرا که در ازل سعدایند و اشقیا.سعدی.
|| مجازاً، گناهکاران :
پرده از روی لطف گو بردار
کاشقیا را امید مغفرتست.سعدی.