اشکانیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نی یَ] (ص نسبی) تأنیث اشکانی. رجوع به اشکانی و تاریخ ایران باستان ج 3 ص 2556 و کتاب التاج جاحظ ص 29 شود.