اشک دروغ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ دُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از اشک ساخته :
چراغ کذب را کافروزدش زن
بجز اشک دروغش نیست روغن.
زلالی (از آنندراج).