اشک طرب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ طَ رَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اشک شیرین که کنایه از گریهء شادی باشد. (برهان) (هفت قلزم).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر