«لغت نامه دهخدا»
[اَ کَ لَ] (ع اِ) التباس. || حاجت. || یک کُنار کوهی، و هی اخص من الاشکل. || شبه. یقال: فیه اشکله من ابیه؛ ای شبه. (منتهی الارب).
