اشک ندامت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ نَ مَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اشک پشیمانی :
امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت.
حافظ.
صد رهم اشک ندامت اگر از سر گذرد
عرق شرم کجا ره به جبین خواهد برد.
کلیم (از آنندراج).
و رجوع به اشک پشیمانی شود.