اشکننده

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کَ نَنْ دَ / دِ] (نف) شکننده. کاسر :
هر ستونی اشکنندهء آن دگر
اُستن آب اشکنندهء هر شرر. مولوی.
و رجوع به شکننده شود.