«لغت نامه دهخدا»
[اَ کِ نَ / نِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از قطرات باران. (آنندراج). اشک سحاب. اشک ابر. رجوع به اشک و اشک سحاب شود.
