اشکور پائین

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کَ وَ رِ] (اِخ) نام یکی از دهستانهای بخش رودسر شهرستان لاهیجان است. کلیهء مشخصات طبیعی این دهستان مانند دهستان اشکور وسطی است، فقط این دهستان اولاً در قسمت جنوب رودخانهء پلرود واقع شده و ثانیاً محصول فندق آن از اشکور وسطی بیشتر است. این دهستان از 66 آبادی بزرگ و کوچک و چندین مزرعه تشکیل شده و جمع نفوس دهستان در حدود 12 هزار تن میباشد. قرای مهم آن عبارت است از قصبهء شوئیل که در مرکز دهستان است و مالکین عمدهء اشکور پائین تابستان در آن ساکن اند، سکنهء آن تابستان به 2000 تن میرسد. قرای مهم دیگر عبارت است از کیاسه، توکاس، طیولا، سیجران، برم کوه، شوک گورج، کلامرود. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج2).