«لغت نامه دهخدا»
[] (اِخ) از محله های اصفهان بود. مافروخی آرد: از جملهء محاسنی که رقعهء بقعهء اصفهان برتبت مزایا و زینت صفایا مُحَلّی و مزین است باروئی هست محیط بر عرصهء شهر مانند دور فلک چهارم بر قرصهء مهر مستحدث آن علاءالدوله، مساحت دور آن زیادت بر پانزده هزار گام بیرون آنچه خارج شهر مهمل نهاده و محلات مشهوره از آن منقطع و معطل افتاده مثل کماآن و براآن و سنبلان و خرچان و فرسان و باغ عبدالعزیز و کرواآن و اشکهان و لنبان و ویدآباد. (ترجمهء محاسن اصفهان ص 51). و رجوع به مجمل التواریخ و القصص ص524 شود.