اشکیود

«لغت نامه دهخدا»

[اَشْکْ] (ص) مرکب را گویند که در مقابل مفرد است. (برهان)(1) (هفت اقلیم) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). مرکب و مختلط و ممزوج، ضد مفرد و کامود. (ناظم الاطباء).
(1) - از دساتیر. رجوع شود به فرهنگ دساتیر ص 232. (از حاشیهء برهان قاطع چ معین).