«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ شِلْو. (دهار) (منتهی الارب). جِ شلو، بمعنی اندام و تن از هر چیزی. (آنندراج). رجوع به شِلْو شود. اعضای گوشتی. (از معجم البلدان). || بنوفلان اشلاء فی بنی فلان؛ ای بقایا. (از معجم البلدان). بقایای چیزی. || اشلاءاللجام؛ تسمه های لگام یا تسمه هایی که از باعث امتداد زمان، آهن آن دقیق و تنک شده باشد. (منتهی الارب). سیوره و قیل التی تقادمت فدقَّ حدیدها. (اقرب الموارد).