اشنیان

«لغت نامه دهخدا»

[اُ نَ] (اِ)(1) گونهء سوم از تیرهء اسفنجیان(2) است و اسفنجیان تیرهء چهارم از دولپه های بی گلبرگ است. اشنیان در صحاری مرکزی ایران بسیار میروید و برگهای بسیار ریز و بهم فشرده دارد و در آن مقداری نمکهای قلیایی ذخیره میشود. چون ساقه های آنرا بسوزانند خاکستری بنام شخار بدست می آید که مواد قلیایی بسیار دارد و در صابون سازی بکار میرود. و رجوع به اشنان شود. (از گیاه شناسی گل گلاب ص 274).
.(لاتینی)
(1) - Salsola soda .
(فرانسوی)
(2) - Chenopodiacees