اشنیبرگ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ بِ] (اِخ)(1) نام قصبه ایست در خطهء ارزکبیر که در ساقه و بالای کوه بلندی واقع شده و عدهء نفوسش به 8100 تن بالغ میگردد و در جوار آن معدن نقره، آهن، سرب، بیسموت، کوبالت و گل ظروف یافت میشود و کارخانه های مخصوص برای استفاده از مواد معدنی مزبور تأسیس شده است.
(1) - Schneeberg.