اشوار

«لغت نامه دهخدا»

[اِشْ] (ع مص) اشوار نار را یا به نار؛ برداشتن آتش را. (از المنجد). بلند کردن آتش را، یقال: اشار النار و اشار بها و کذا اَشوَر بها (بالتصحیح). (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر