«لغت نامه دهخدا»
[اَشْ] (ع اِ) جِ شوط. (منتهی الارب). جِ شوط، بمعنی تک و گشت. و طاف بالبیتِ سَبْعَه اشواط؛ یعنی طوف کرد خانه را هفت گشت. (منتهی الارب) (آنندراج). گردش کردن ها. گشتها.