اشوایگوسر

«لغت نامه دهخدا»

[اِشْ گُ سِ] (اِخ)(1) (1742 - 1830 م.) از ادبای آلمان بود که به السنهء یونانی، لاتینی، عبرانی، سریانی و عربی آگاهی داشت و مدتی در دانشگاه استراسبوگ تدریس میکرد و بنشر برخی از آثار قدیم همت گماشت. (از قاموس الاعلام ترکی).
(1) - Schweighauser.