اشوغ

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (ص) شخص مجهول النسب و مفقودالبلد را گویند. (برهان) (هفت قلزم) (انجمن آرا). آشوغ. (آنندراج). رجوع به آشوغ شود. در تداول امروز، مجهول الهویه. بیوطن(1).
.
(فرانسوی)
(1) - Sans-patrie