اشوی

«لغت نامه دهخدا»

[اَشْ وا] (ع ن تف) نعت تفضیلی از شوی :
و ما دول الایام نُعمی و ابؤساً
بأجرح فی الاقوام منه و لا اشوی.بحتری.
و رجوع به اجرح شود.