اش وهیشت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شَ وَ تَ] (اِخ)(1) فارسی اوستایی کلمهء اردیبهشت است که نگهبانی دومین ماه سپرده به اوست، یکی از امشاسپندان یا مهین فرشتگان(2) دین زرتشتی است. پنج ماه دیگر از سال که خرداد و مرداد و شهریور و بهمن و اسفند باشد نیز بنام امشاسپندان خوانده شده است. اردیبهشت در جهان مینوی نمایندهء پاکی و تقدس و قانون ایزدی اهورامزداست و در جهان خاکی نگهبانی آتش سپرده به اوست. (فرهنگ ایران باستان ص57). و رجوع به یشتها ص 15 و 91 و 604 شود.
(1) - Asha vahishta.
(2) - Archange.