اشیح

«لغت نامه دهخدا»

[اَشْ یَ] (اِخ) قلعه ایست به یمن. (منتهی الارب). قلعهء بلند محکمی است در کوههای یمن. (مراصد). دژ استواری بود در یمن در قلهء کوهی بسیار بلند. (از قاموس الاعلام ترکی). نام حصن بسیار بلندیست در یمن... (معجم البلدان). و رجوع به همان کتاب (چ مصر ج1 ص263) شود.