اشیل

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ)(1) (525 - 456 ق. م.) پدر تراژدی یونان، و در فن خود مانند همر بود و در تراژدی خود بنام ایرانیان(2) یا پارسی ها کورش را ستود. در سایهء احساسات مذهبی عمیق و نظریات فلسفی، او را میتوان از بزرگترین متفکرین دانست. و رجوع به تاریخ ایران باستان ج1 ص477، 481، 688، 825 و ج2 ص1147 و ج3 ص1999 شود.
(1) - Eschyle. .
(فرانسوی)
(2) - Les Perses