اصحاب ابوالجارود

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ اَ بُلْ] (اِخ)پیروان زیادبن منذر همدانی یا نهدی و ثقفی اعمای کوفی، مکنی به ابوالجارود بودند که آنان را جارودیه نیز گویند. آنها معتقد بودند که پیامبر (ص) دربارهء خلافت علی (ع) به وصف تصریح کرد نه به تسمیه و بنابرین علی (ع) پس از پیامبر جانشین اوست ولی مردم چون قصور ورزیدند و وصف را نشناختند و موصوف را نجستند و بدلخواه خویش ابوبکر را برگزیدند از اینرو کافر شدند. (از ملل و نحل شهرستانی چ مطبعهء حجازی قاهره ج1 ص255). و رجوع به جارودیه و تهذیب التهذیب ج 3 ص 286 شود.