اصحاب شوری

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ را] (اِخ) اصحاب سته. شش تن از صحابه بودند که عمر در بستر مرگ آنان را برگزید تا در ظرف سه روز خلیفهء پس از وی را به اکثریت تعیین کنند، و شورای مزبور عبارت بود از عبدالرحمن بن عوف، علی (ع)، عثمان، زبیر، سعدبن ابی وقاص و طلحه، اگر از سفر بازگردد. رجوع به تاریخ اسلام علی اکبر فیاض ص143 و البیان و التبیین ج 2 ص143 و 80 و ج 3 ص136 شود.