«لغت نامه دهخدا»
[اَ بِ مَ مو] (اِخ)پیروان میمون بن خالد یا میمون بن عمران بودند و میمون نخست از عجارده که گروهی از خوارج بشمار میرفتند پیروی میکرد ولی پس از چندی وی دربارهء اراده و قدر و استطاعت با آنان بمخالفت برخاست و خود به نظریات دیگری معتقد شد. رجوع به میمونیه و ملل و نحل شهرستانی چ مطبعهء حجازی قاهره ج1 ص204 و خطط مقریزی ج 4 ص179 و الفرق بین الفرق ص264 شود.