اصفر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ] (ع ن تف) صفیرزن تر. صفیرزننده تر. (منتهی الارب).
- امثال: اصفر من بلبل.
|| خالی تر از هر چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تهی تر: اصفر من لیله الصدر (از صفیر بمعنی خلا).