«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ بَ / بُ] (اِخ) رستم بن قارن. حاکم جبال مازندران بود و هنگامی که محمد بن زید در طبرستان در حدود سال 271 ه . ق. پیروزی یافت، وی برخلاف دیگر حکام طبرستان که سر بر خط فرمان محمد بن زید نهاده بودند مخالفت آغاز کرد و رافع بن هرثمه را که در آن روزگار بر خراسان استیلا داشت به مازندران طلبید. رجوع به حبیب السیر ج2 ص410 شود. و ابن اسفندیار آرد: چون ملک طبرستان برو [محمدبن زید]قرار گرفت آهنگ کهستان اصفهبد رستم بن قارن فرمود و او را از ولایت بیرون کرد، با نیشابور فرستاد پیش عمروبن لیث و عمرو بجهت او شفاعت فرستاد و امان طلبید، سوگند و عهد رفت بر قرار که سپاهی بخویشتن راه ندهد و آنچه دارد پیش محمد زید فرستد و خراجها که در آن سالها نداد ادا کند. (از تاریخ طبرستان ابن اسفندیار ج1 ص252).