«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ بَ / بُ] (اِخ) شاپور (جعفر)بن شهریار. هشتمین سلطان نخستین دولت اصفهبدان طبرستان بود که بسال 210 ه . ق. بسلطنت رسید. وی 12 سال پادشاهی کرد و در روزگار وی داعی کبیر خروج کرد. رجوع به معجم الانساب زامباور ج2 ص 286 و حبیب السیر چ خیام ج2 ص417 شود.