«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) پشک افتادن زمین را. پشک زده شدن زمین (مجهو). (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). و پشک نوعی از شبنم است که شبهای تیرماه مانند برف بر زمین افتد. (آنندراج). و رجوع به پَشَک شود. رسیدن صقیع بزمین. (از اقرب الموارد) (قطر المحیط). || درآمدن کسی در صقیع (پشک، شبنم). (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد).