اصمین

«لغت نامه دهخدا»

[اَ صَمْ مَ] (ع اِ) تثنیهء اصم در حال نصب و جر : نعوذ بالله من الاخرسین الاصمین. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 261). و رجوع به اصمان شود.