اصول سجاوندی

«لغت نامه دهخدا»

[اُ لِ سَ وَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) نقطه گذاری و گذاردن علامات. فنی است که در تجوید و املا از آن بحث میشود. رجوع به سجاوندی شود.
(1) - Ponctuation.