«لغت نامه دهخدا»
[اَصْ وَ] (ع ن تف) پرروزه تر. آنکه بیش از دیگران روزه گیرد: و کان اعبدنا و اصومنا و افضلنا الاوسط.(صفه الصفوه ج3 ص19).