اصیل الطرفین

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لُطْ طَ رَ فَ] (ع ص مرکب)(1) آنکه از دو سوی، پدر و مادر نجیب و اصیل باشد. کریم الطرفین. نجیب الطرفین. و رجوع به اصیل شود.
(1) - Noble de cote de son pere et de .
(فرانسوی) sa mere