اصیل زاده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ / دِ] (ن مف مرکب / ص مرکب) آنکه از خاندانی اصیل باشد. بااصل. باگهر. باگوهر. نجیب :
اصیل زاده و از خانوادهء حرمت
بزرگوار و به اقبال و دولت اندرخور.
سوزنی.