اضایخ

«لغت نامه دهخدا»

[اُ یِ] (اِخ) از اعمال مدینه است و لغتی است در وُضاخ و اُضاخ. ابن اعرابی انشاد کرده است :
صوادر من شوک او اضایخا.
(از تاج العروس).
و رجوع به اضاخ شود.